ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ
ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ, ΗΠΑΤΟΛΟΓΙΑΣ & ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Πάγια διεκδίκηση της Ελληνικής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής (ΕΕΠΓΗΔ) είναι η αναγνώριση της εξειδίκευσης της Παιδιατρικής  Γαστρεντερολογίας στη χώρα μας.

Το έτος 2019, η ΕΕΠΓΗΔ υπέβαλε στο Κεντρικό Συμβούλιο Υγείας και στο Υπουργείο Υγείας πλήρη φάκελο με προτάσεις για την αναγνώριση της εξειδίκευσης της Παιδιατρικής  Γαστρεντερολογίας στη χώρα μας (ακολουθεί σύνδεσμος στο υποβληθέν υπόμνημα), στο οποίο  περιλαμβάνονται οι προτάσεις για το Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα και το Βιβλιάριο Εκπαίδευσης (Logbook) για τον εξειδικευόμενο, σύμφωνα με τις Κατευθυντήριες Οδηγίες της Ευρωπαϊκής Εταιρείας Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας, Ηπατολογίας και Διατροφής (ESPGHAN)

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΕΕΠΓΗΔ ΠΡΟΣ ΤΟ ΚΕΣΥ ΚΑΙ ΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΥΓΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΣΤΗΝ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ
ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΟ ΒΙΒΛΙΑΡΙΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ (LOGBOOK) ΣΤΗΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΗΝ ΕΞΕΙΔΙΚΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΑΤΡΙΚΗΣ ΓΑΣΤΡΕΝΤΕΡΟΛΟΓΙΑΣ, ΗΠΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

Ορισμός εξειδίκευσης Παιδιατρικής Γαστρεντερολογίας

  1. Η Παιδιατρική Γαστρεντερολογία, Ηπατολογία και Διατροφή ορίζεται ως η εξειδίκευση της Παιδιατρικής με αντικείμενο τη διάγνωση και θεραπεία νεογνών, βρεφών, παιδιών και εφήβων με γαστρεντερολογικά και ηπατικά νοσήματα καθώς και με διαταραχές της διατροφής, θρέψης και αύξησης. Ο όρος Παιδιατρική Γαστρεντερολογία είναι ταυτόσημος με τον όρο Παιδιατρική Γαστρεντερολογία, Ηπατολογία και Διατροφή (ΠΓΗ&Δ).
  2. Ως Εκπαιδευτικά Κέντρα εξειδίκευσης στην ΠΓΗ&Δ καθορίζονται Μονάδες ή Τμήματα ΠΓΗ&Δ του Πανεπιστημίου ή του Εθνικού Συστήματος Υγείας (ΕΣΥ), φορείς άσκησης της ΠΓΗ&Δ, τα οποία μετά από αξιολόγηση θα παρέχουν εκπαίδευση στην ΠΓΗ&Δ είτε στο σύνολό της είτε σε τμήμα της.

Εκπαιδευτικό αντικείμενο

Το εκπαιδευτικό αντικείμενο της ΠΓΗ&Δ περιλαμβάνει τις εξής ενότητες:

A. Υποχρεωτικές ενότητες:

  1. Βασικές γνώσεις και θεραπευτική αντιμετώπιση

1.1 Γαστρεντερολογία

α. Εμβρυολογία του πεπτικού συστήματος και διαταραχές της εμβρυογένεσης.
β. Ανατομική και φυσιολογία του γαστρεντερικού συστήματος.
γ. Διαταραχές ύδατος-ηλεκτρολυτών και οξεοβασικής ισορροπίας.
δ. Αναγνώριση και αξιολόγηση κοινών συμπτωμάτων των διαταραχών του γαστρεντερικού.
ε. Κλινική εικόνα, διερεύνηση και θεραπεία κύριων γαστρεντερικών νοσημάτων όπως είναι τα παρακάτω:

      • Γαστροοισοφαγική παλινδρομική νόσος
      • Έλκος πεπτικού και λοίμωξη από H. pylori
      • Κοιλιοκάκη
      • Τροφική αλλεργία με εκδηλώσεις από το πεπτικό
      • Ηωσινοφιλικές παθήσεις του γαστρεντερικού συμπεριλαμβανομένης της ηωσινοφιλικής οισοφαγίτιδας
      • Χρόνια φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
      • Συγγενής εντεροπάθεια
      • Σύνδρομα δυσαπορρόφησης (συγγενή και επίκτητα)
      • Σύνδρομο βραχέος εντέρου
      • Αυτοάνοση εντεροπάθεια
      • Γαστρεντερικές εκδηλώσεις συνδρόμων ανοσοανεπάρκειας
      • Λοιμώξεις του γαστρεντερικού και του ήπατος
      • Λειτουργικές παθήσεις του πεπτικού συστήματος (αναγωγές, κοιλιακό άλγος, ευερέθιστο έντερο, δυσκοιλιότητα, κυκλικοί έμετοι, αεροφαγία, μηρυκασμός)
      • Αιμορραγία από το πεπτικό
      • Κατάποση ξένων σωμάτων και καυστικών ουσιών
      • Διαταραχές κινητικότητας του πεπτικού (αχαλασία οισοφάγου, σύνδρομο εντερικής ψευδοαπόφραξης)
      • Νόσος Hirschsprung,
      • Νοσήματα παγκρέατος (οξεία και χρόνια παγκρεατίτιδα, παγκρεατική ανεπάρκεια εξωκρινούς μοίρας, κυστική ίνωση)
      • Νοσήματα χοληφόρων
      • Γαστρεντερολογικά προβλήματα σε παιδιά με ειδικές ανάγκες (handicapped)

στ. Γνώση της ανοσολογίας του γαστρεντερικού βλεννογόνου.

1.2 Ηπατολογία

α. Εμβρυολογία, ανατομική και φυσιολογία ήπατος.
β. Παθοφυσιολογία των νοσημάτων ήπατος.
γ. Κλινική εικόνα, διερεύνηση και θεραπεία των νοσημάτων του ήπατος:

      • Ηπατοπάθεια της νεογνικής ηλικίας
      • Οξείες διαταραχές και λοιμώξεις του ήπατος
      • Χρόνια ηπατοπάθεια
      • Ηπατική ανεπάρκεια
      • Χολόσταση
      • Διατροφική υποστήριξη σε χρόνια ηπατοπάθεια
      • Μεταβολικές νόσοι του ήπατος
      • Ενδείξεις ηπατικής μεταμόσχευσης και διαχείριση του μεταμοσχευμένου ασθενούς

1.3 Διατροφή

α. Φυσιολογία της πέψης, απορρόφησης και μεταβολισμού των θρεπτικών συστατικών και των διατροφικές απαιτήσεις των παιδιών
β. Διάγνωση και αντιμετώπιση σιτιστικών διαταραχών, περιλαμβανομένης της νευρογενούς ανορεξίας και της βουλιμίας
γ. Κατανόηση των μηχανισμών υποθρεψίας στις γαστρεντερικές και ηπατικές νόσους.
δ. Κατανόηση των μεθόδων θρεπτικής υποστήριξης και εφαρμογή τους
ε. Εντερική και παρεντερική διατροφή
στ. Σχεδιασμός και οργάνωση διατροφικής αντιμετώπισης σε συνεργασία με άλλα μέλη της ομάδας για ασθενείς που χρειάζονται κατ’ οίκον εντερική ή παρεντερική διατροφή

  1. Δεξιότητες σε κλινικό και τεχνικό επίπεδο

2.1 Κλινικές δεξιότητες

α. Εκτίμηση της θρέψης βρεφών, παιδιών και εφήβων
β. Εκτίμηση της αφυδάτωσης και σχεδιασμός ενυδάτωσης
γ. Εκτίμηση της παχυσαρκίας και των επιπλοκών της
δ. Αξιολόγηση απεικονιστικών εξετάσεων (απλή ακτινογραφία, υπερηχογράφημα, ενδοσκοπικό υπερηχογράφημα, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία) και βιοψιών του γαστρεντερικού σωλήνα και του ήπατος
ε. Συνταγογράφηση εντερικής και παρεντερικής διατροφής
στ. Καθορισμός δίαιτας αποκλεισμού
ζ. Συνταγογράφηση φαρμάκων για τη διάγνωση και θεραπεία νόσων του πεπτικού συστήματος

2.2 Δεξιότητες και τεχνικό επίπεδο.

Είδος και αριθμός των ελαχίστων ιατρικών πράξεων – εξετάσεων:

α. Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού

    1. Διαγνωστική με λήψη βιοψιών, Νο 100.
    2. Θεραπευτική με αφαίρεση ξένου σώματος, Νο 5.

β. Ενδοσκόπηση κατώτερου πεπτικού

    1. Σιγμοειδοσκόπηση, Νο 10.
    2. Κολονοσκόπηση (ολοκληρωμένη με λήψη βιοψιών & ενδοσκόπηση τελικού ειλεού), Νο 50.
    3. Θεραπευτική κολονοσκόπηση με πολυπεκτομή, Νο 10.

γ. Θεραπευτική Ενδοσκόπηση:

    1. Γαστροστομία (PEG), Νο 10.
    2. Ηλεκτροκαυτηριάσεις, Νο 10.
    3. Έλεγχος μη κιρσικής αιμορραγίας, Νο 10.
    4. Τοποθέτηση διαπυλωρικού καθετήρα σίτισης, Νο 5.
    5. Διαστολές οισοφάγου (στενώσεων) (όχι απαραίτητο), Νο 10.
    6. Σκληροθεραπεία ή περίδεση κιρσών (όχι απαραίτητο), Νο 10.
    7. ERCP με ή χωρίς σφιγκτηροτομή, stends κ.τ.λ. (όχι απαραίτητο), Νο 150.
    8. Βιοψίες ήπατος, Νο 15.
    9. Ανάλυση εκπνεόμενου υδρογόνου, Νο 10.
    10. pΗ-μετρία οισοφάγου και/ή αντιστασιομετρία (impedance), Νο 50.
    11. Μανομετρία οισοφάγου/ορθού, Νο 20.
    12. Μελέτες χρόνου εντερικής διάβασης, Νο 10.
    13. Ασύρματη ενδοσκοπική κάψουλα, Νο 10
  1. Λοιπή υποχρεωτική εκπαίδευση3.1 Συμμετοχή στην αντιμετώπιση επειγόντων γαστρεντερολογικών περιστατικών
    3.2 Συμμετοχή σε επιστημονικές συναντήσεις με ιατρούς άλλων ειδικοτήτων για συζήτηση περιστατικών με σκοπό την επίλυση ειδικών διαγνωστικών ή θεραπευτικών προβλημάτων.
    3.3 Συμμετοχή σε βιβλιογραφική ενημέρωση και σε παρουσιάσεις για ειδικά θεραπευτικά πρωτόκολλα.
    3.4 Συμμετοχή σε βασική και/ή κλινική έρευνα.

Β.   Πρόσθετη επιθυμητή εκπαίδευση:

α. Βασικές γνώσεις στατιστικής και επιδημιολογίας.
β. Παρακολούθηση και συμμετοχή με επιστημονικές ανακοινώσεις σε σεμινάρια και συνέδρια ΠΓΗ&Δ.